Vakmanschap is meesterschap

Vakmanschap is meesterschap. Een oude reclameleus van Grolsch, de brouwer uit Enschede. En Groenlo natuurlijk. Toen ik nog studeerde had je geloof ik nog mensen die konden proeven of het bier uit Groenlo kwam of uit Enschede. Categorie sterke verhalen. Ik heb eigenlijk nooit gecontroleerd of er toen nog 2 brouwerijen waren. Als het zo is, is dat natuurlijk ook een soort vakmanschap. Het proeven en het schaamteloos vertellen van dit soort sterke verhalen.

Waar ik op doelde toen ik de eerste regels intypte is de schipper die zijn schip (of boot?) zo de sluis invaart, op tijd afremt en keurig netjes afmeert. Ik heb daar grote bewondering voor. Net zoals de schippers die hun grote boten vanuit de Zwolse gracht het Zwarte Water invaren. Ze komen met een behoorlijke snelheid aanvaren. De brug gaat open, en ze maken een haakse bocht en varen dan zo onder de brug door, met aan beide kanten van de boot een klein stukje ruimte. Tussen wal en schip. Tegenwoordig zie ik het niet zo vaak meer, omdat ik eigenlijk nooit meer met de fiets de brug overkom. Vroeger toen we nog in Holtenbroek woonden was het zeker 1 keer in de week raak. Meestal als je toch al wat te laat was voor de trein. Ik had toen nog nooit van Murphy gehoord, maar hij bestond toen al wel.

Zoals ik al schreef ben ik vaak onder de indruk van vakmanschap. Even geen geklungel, maar iemand die weet wat hij doet, en het ook feilloos uitvoert. Om jaloers op te worden. En om naar te verlangen. Zeker op momenten dat je voor je gevoel te maken hebt met een hoop prutsers.

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.