De verbouwing deel 1

Mijn voet doet zeer van het vele hurken. Mij gewrichten zijn stram, en mijn spieren voelen stijf en pijnlijk. Ik lijk wel 80. Het is ook geen wonder. Als een idioot ben ik afgelopen weekend bezig geweest. Vrouwlief vroeg belangstellend hoe het met de schildklier zat. "Ben je weer hyper aan het worden?" "Natuurlijk niet" zei ik, "dat kan toch nog niet?" Mijn medicijnen zijn net verhoogd, en het duurt wel een week of zes voor dat het effect merkbaar is. Ik ben gewoon even fanatiek. Denk ik.

We hebben op de studeerkamer, ook wel onze multi-functionele-kamer genoemd, een paar uitpuilende boekenkasten staan. Het bureau is oud en steekt nogal zwart af bij de beukenkleurige boekenkasten. De kamer schreeuwt al tijden om een opknapbeurt. Vrijdagavond zaten we samen eens rond te kijken op de kamer, en waren er al snel over uit dat een andere opstelling en een uitbreiding van de kasten, en een kleiner bureau in een hoek waarschijnlijk een verbetering zal zijn.

Zaterdagochtend haal ik de boekenkasten op de korte muur leeg. De kasten staan in een hoek langs een korte muur, en halverwege een lange muur. We hebben bedacht om alle kasten langs de lange muur te zetten, en de muur helemaal vol te bouwen met een extra kast. Er is nog 79 centimeter over, en daar past een kast van 60 centimeter. 's Middags op naar de Ikea. Nog even aarzelen, naar Duiven of naar Hengelo. Bij Hengelo staan altijd lange files, dus op naar Duiven bij Arnhem.

Als we in een miezerig regentje het industrieterrein oprijden zien we al dat het mis is. Het parkeerterrein naast Ikea is een bouwput, en we worden naar een terrein verderop doorverwezen. Er rijden busjes met aanhangers heen en weer, maar we gaan toch maar lopen. Het valt mee. In Ikea zoeken we naar een Billy van 60 centimeter breed. "Die maken we niet meer meneer" krijg ik te horen van de behulpzame Ikea-dame. "Alleen 40 en 80 centimeter". Dan maar twee kasten van 40, dan kunnen we misschien in een hoek-opstelling neerzetten. Nog wat ander spul mee, en dat leuke driehoekige witte bureautje en dan op naar huis. Thuis gekomen begin ik met de kasten. De ruimte aan de lange muur is toch echt 79 centimeter en daar passen geen twee kasten die samen 80 centimeter breed zijn. En een hoek-opstelling van twee kasten van 40 centimeter past ook niet. Dan maar 1 kast in de hoek neergezet, en we zien nog wel wat we met die andere kast doen.

De volgende dag, zondag, haal ik het oude bureau uit elkaar en begin met het nieuwe witte hoek-bureau. Aan het eind van de middag staat alles klaar, en lijkt het een optie om de tweede boekenkast van 40 centimeter naast het bureau neer te zetten. Gelukkig is de kast snel in elkaar gezet. Uitgeput stop ik er mee.

Alle spieren doen zeer, de gewrichten zijn stijf, maar het begint er al een stuk beter uit te zien op de studeerkamer. Er staat nog 1 zwarte kast, en die pakken we volgende week wel op.

wordt vervolgd …………..

 

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.