Nieuwjaarsdag

Gisteren, 22 maart, was het opnieuw Nieuwjaarsdag. We waren door een Koerdische vriendin uitgenodigd om het Koerdische Nieuwjaarsfeest mee te vieren. De plaatselijke Koerden zouden voor het eerst sinds jaren weer een eigen feest organiseren. Een groot aantal jaren geleden werd het gevierd, maar toen ebde het wat weg. In de tussentijd ging een groep naar een van de grotere feesten in het westen. Maar het werd tijd om weer een eigen feest te maken.

We vroegen hoe het zou gaan, en of we wat mee moesten nemen. Maar dat hoefde niet. Gewoon komen, en mee vieren. Het zou van 5 tot 10 's avonds zijn, en er was voldoende te eten.

Als keurige Nederlanders waren we er iets over vijven. Vrouwlief had nog iets lekkers gemaakt van gesmolten chocola en pinda's. Het zaaltje was nog leeg en de organisatie was nog bezig om de laatste dingen te regelen. De aanwezige vrouwen hadden kleurige jurken aan met wijde mouwen. Uit de muziekinstallatie klonken – voor onze oren – traditionele Arabische Midden-Oosten muziek. Maar zoals wij toch het verschil kunnen horen tussen Andre Hazes en Marco Borsato, zo zal er ongetwijfeld ook verschil zijn tussen de diverse Midden-Oosten muzieken.

2014-03-22 17.46.52

Langzaam druppelt het zaaltje vol. Enkele vrouwen beginnen te dansen op de muziek. In een rij, elkaars hand vasthoudend, draaien ze met ritmische bewegingen rondjes. Het ziet er exotisch uit. In de zaal zijn mensen uit Turkije, Syrië, Irak en  Iran. Allen Koerd. En wij tweeën uit Nederland. Beiden Drent.

Nadat de voorzitter in het Koerdisch een verhaal heeft verteld, richt hij zich in het Nederlands tot ons, en heet ons hartelijk welkom. Hij legt kort uit wat er gaat gebeuren vanavond. Na de toespraak gaan we naar buiten om een vuur aan te steken. Buiten rond de ton komen we in gesprek met een echtpaar dat een dikke 20 jaar geleden naar Nederland is gevlucht. Hij heeft gevangen gezeten. Het werd te gevaarlijk.

Weer binnen begint een avond met lekker eten, frisdrank en traditionele dansen. We vermaken ons prima en worden goed verzorgd. Als we al het aangeboden eten hadden opgegeten waren we kogelrond naar huis gerold.

Toen we naar huis gingen, stond buiten bij de ingang een vrouw in een hooggesloten jas en een hoofddoek op. Ze vertelt ons spontaan dat het nu Nieuwjaarsdag is, en dat het binnen feest is. Ze komt uit Irak. Zou graag naar binnen willen, maar ja, dansen met mannen erbij doet ze niet. Ze blijft buiten staan.

Het blijft door m’n hoofd spoken. In dat kleine gebouwtje vieren mensen Nieuwjaarsdag, ver van thuis. Normale, gewone mensen, als jij en ik. Met een baan of werkloos, met partner of single, met kinderen of kleinkinderen. Een paar dagen geleden beloofde een bekend politicus aan zijn achterban dat hij het teveel aan Marokkanen in ons land wel even zou regelen.

Het zijn bizarre tijden. Maar het is ook weer Nieuwjaarsdag, met nieuwe kansen en nieuwe voornemens.

 

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.